Aşk…Öyle olmalı ki…
Gülümsetebilmeli seni, çekip gittiğinde…
Acılara değil, yaşanmış o çok özel anlara teslim olmalı insan gidişinin ardından…Gözlerde bir ışık olarak kalabilmeli…Ve dudaklarda hafif bir tebessüm…
“Çok güzeldi,yaşadım,yaşadık” diyebilmeli…
Hiç beklemediğin anda geliveren ve er geç gideceğini bildiğin…bu harika yaşanmışlık pişmanlık olmamalı anılarında…

Sen bir yerde ve o çok yakınında ama uzaklarda olsa bile ve sen bir daha asla onu göremeyeceğini , gözüne bir muzip,bir öyle… romantik bakamayacağını bile bile …kalbin bir buruk ama değişik bir sevinçle atabilmeli…
Bir kuşun kanat çırpışı heyecanlandırabilmeli seni,birlikte bir daha hiçbir kuşun kanadını göremeyeceğin sevgili…Birlikte belki bir çiçek koklama vaktinin bile olmadığı ama dünyanın tüm çiçek kokularını duyumsatan sevgili…
Gittiğine yanmamalı, gelişine sevinmelisin aslında…Sana yaşattığı her ana,ve yaşadığın her hızlı kalp atışına minnettar kalmalısın…
“Şimdi nerede, kiminle?” soruları yerine,”Şimdi mutlu olmalı…” diyebilmelisin ve asla kıskanmamalısın mutluluğunu…
Hoş bir tebessüm olarak kalmalı dudaklarında…
Aşk böyle olmalı…
Çünkü yaşadığın aşktı…
Ve aşk sonu olmayan bir sonsuzsa…anımsadığında,”Güzeldi” dedirtebiliyorsa….
Aşk…ansızın…her an her yerde…

Popülerlik: 1%